— رفتیم مشهد و برگشتیم .... به همین زودی .... دقیقا عین پارسال . البته به خوبی پارسال نبود ولی بازم خوش گذشت . از بین ایهنمه مسافرت با مدرسه هیچی پارسال نمیشه !

— از شانس خیلی خیلی خوب ما فائزه دقیقا یک روز قبل از مشهد آبله مرغون گرفت . این یه ضدحال حسابی بود که اصلا فکرش رو نمی کردیم رخ بده ! واسه همین فائزه نیومد .

تو قطار که بودیم آخرای شب همه 8 نفری ریخته بودیم تو یه کوپه حرف میزدیم و اهنگ گوش میدادیم تقریبا صدامون هم بلند بود . یهو یکی در زد . ما هم حالا گفتیم احتمالا با از معلمان یا از بچه ها . یهو دیدیم یه آفائه میگه : خانوما میشه در و باز کنید .... ! نمی دونید که همین و که گفت همه از ترس سکته کردیم . صداش عین این مست ها بود بعدشم هیچ وقت کسی از مسئولین قطار کار داشته باشه مستقیم ساعت 2 شب نمیاد در کوپه رو بزنه که !  ما هم درمون قفل نبود بجای اینکه بازش کنیم ، بهار پاشد در و بست . دوباره ما تا در و بستیم مرده گفت : خانوما در و باز کنید کارتون دارم .  البته این دومی رو که گفت ما زیاد نترسیدیم . می دونید که حداقل 8 نفری می تونستیم حریفش بشیم ولی خب دیگه چون نگران کوپه بقلی ها بودیم ، گفتیم یه وقت خدای نکره بلایی به سرشون بیاد واسه همین از ترس داشتیم سکته می کردیم .  آخرش نگو مرتیکه بی ادب از مسئول های قطار بوده . خیلی هم عصبی بود میگفت : اگه در و باز نکنید میام پرتتون می کنیم از قطار بیرون . ( آره جون عمه اش  ) ولی واقعا خطر از سرمون گذشت . مرتیکه مست !

—  همون اول که رسیدیم تو هتل کل دکوراسیون اتاق رو ریختیم بهم ... یعنی هیچ باقی نموند . تخت ها رو چسبوندیم بهم . میز تلفن رو بریدم گذشتیم اون ور . یخچال رو از برق کشیدیم ... کم مونده بود بخاطر سر و صدای اسباب کشی پایینی ها بیان بهمون گیر بدن .  تازه اتاق بقلی های پارمیس اینا هم یه گله عرب بودن . تو آسانسور که دیدمشون اینا هی زور میزدن فارسی یه چیز بگن بعد ما خیلی بی خیال هرچی اونا می گفتن می گفتیم : شکرا شکرا !

— نمی دونید که این چند روز از بس مرغ خوردیم شبیه مرغ شدیم . شنسل مرغ- پلو مرغ- باقالی پلو با مرغ – جوجه کباب و ...... !  ولی یه صبحونه هایی داشت که نگو . سر صبحونه ، اول تیام نیومده بود پایین بعد نینا زنگ زده بهش میگه پاشو بیا پایین نمی دونی چه صبحونه ای داره . نخوری از دستت رفته .  یه بشقاب بگیر دستتت تا ته میز و برو .....! ( این به عوض اون مرغ هاشون  )

— بازار که رفته بودیم ، این مغازه داراشون از بس بی شخصیت بودن که نگو . خوبه حالا بازار شیکی بود ( الماس شرق) همه وایستاده بودن دم مغازه هاشون : خانوم شما یه دقیقه بیا تو / خانوم جون من بیا این عطر و امتحان  کن / خانوم تو رو خدا ضایع ام نکن / خانوم بیا تو حالا یه نگا بنداز / خانوم شما که باشخصیتی بیا از ما خرید کن /  

یعنی در بست دیوووونه میشید برید این بازار  ....حالا یکیشون گیر داده بود بیاین عطر جدید و به روز فرانسوی داریم تو رو خدا بیا امتحان کن . نمی دونی عطرش چه بو گنــــــــــــــــدی میداد . تمام لباس هامون ماشالله باهاش معطر شد . ولی یه عروسک جیگر برای فائزه خریدیم که اینقدر بین بچه ها معروف شد .  هرکی میدیدش دو ساعت قربون صدقه اش میرفت ، بعد کلی آماده اش میکرد ، باهاش عکس مینداخت .دیگه آخرش دیدیم به صرفه نیست واسه عکس انداختن پول نگیریم !!!! ولی خب چون عروسکه سوغاتی بود از خیر پول گرفتن گذشتیم !

— توی این رستوران هتل یه گارسون بود فتوکپی فرزانه ( همون سومه که پارسال مدرسمون بود – یعنی دوست الهام فلانی ) راه میرفتیم صداش میکردیم مذکر فرزانه ، مذکر فرزانه ! کرکر خنده بودا . ولی عجب گارسون لجبازی بود . البت من خودم خیلی دوسش داشتم ( می دیدمش یاد پارسال میافتادم  )

آخرین ناهاری که خوردیم . تو رستوران کاوک کلی با عجله میخواست بره اون ور میز ، نگو این مذکر فرزانه غذاها رو ریخته بود زمین بعد زمین چرب شده بود . کاوک هم دویید یهووووو شتلق ....! نقش زمین شد . یعنی تـــــــهههه خنده بودا . بیچاره هر طرف که میرفت این اولا می پرسیدن چی شد افتادی ؟  {{ بیچاره خیلی افتضاح ضایع شد – همش هم تقصیر این فرزانه بود }}

— تو راه حرم یه زنه بود فرفره چوبی میفروخت . ما هم نفری یکی خریدیم تو هتل مسابقه فرفره دوانی گذاشتیم به گزارشگری پارمیس فردوسی پور . کلی هم فیلم گرفتیم ....! به احتمال زیاد هم دور بعدی مسابقاتش سال بعد دوباره در مشهد برگزار میشه !

ما رو یه شب ، از شب تا صبح بردن حرم . بعد من و بهار و کاوک با هم رفتیم . هممون هم خواب بودیم . دم به دقیقه چرت میزدیم این خادم ها هم هی گیر میدادن . بعد آخرش دیدیم نمیشه . کلی گشتین رفتیم یه جایی که هیچ خادمی نباشه . همین طوری ما سرمون رو گذاشتیم رو پای همدیگه که مثلا خستگیمون در بره نمی دونم چی شد یهووووو افتضاح خوابمون برد . یعنی یه خواب عمیقی بود ، انگار 100 ساله خوابیدی . من یهو از خواب پریدم نمی دونستم کجاییم هی می زدنم به کاوک : پاشو پاشو ، کجاییم ما ؟؟؟  این خانومای بقلی ما هم ، هی ما رو نگاه میکردن ، می خندیدن .. یعنی اون شب ما سه تا سوژه خنده ای بودیم واسه خودمون .

— توی قطار مسیر برگشت . دوتا پسر بودن یکیشون بلوزش مشکی بود ، اون یکی آبی . اینا یه کلاسی میذاشتن ، فکر میکردن بچه ناف تهروننن .  هی هر دفع ما از کوپه می اومدیم بیرون راه می افتادن دنبال ما . می رفتیم رستوران یهو ظاهر میشدن جلوی ما . جون خودم اینا فک کنم خونشون علی آباد کتول هم نبود .  معلم هامون هم شناخته بودنشون می گفتن : آبیه مشکیه اینجان که باز ! خدا نکنه گیر یه آدم هایی عین اینا بیفتید .

O اخبار مدرسه

1-  این هفته در حد مــــرگ امتحان داریم .

P. S O

1-  تو رو خدا یکی بگه فردا هندسه چیکار داریم ؟